03 مهر 1397 ساعت 04:56

 پیام مدیرعامل:

«مؤسسۀ فرهنگى ترجمان وحى» با هدف ارائه ترجمه‏ هایى صحیح، سلیس، شیوا و به دور از تحریف قرآن مجید، در سال ۱۳۷۳ تأسیس گردید. و در سال ۱۳۸۳ با نظر مساعد بنیان‏گذاران به عنوان مؤسسه‏ اى كه داراى شخصیت حقوقى مستقل است در ادارۀ كل ثبت كشور به ثبت رسید.

 

 

 

 

نام و نام خانوادگي:     مهدي الهي قمشه‌اي (1319ق. –1393ق.)

مذهب:     تشيع     تابعيت:     ايران

اولين چاپ ترجمه:     1323ش توسط كتابفروشي اسلاميه

روش ترجمه:     آزاد و توأم با خلاصه تفاسير داخل پرانتز.

 

 

توضيحات:

وی در سال 1319 ق.در قمشه/شهرضا دیده به جهان گشود. در پنج سالگى به مكتب رفت و تا هفت سالگى مقدمات ادبيات فارسى و عربى آموخت. سپس نزد پدر دانشمند خود و استادان ديگر در همان شهر ادامه تحصيل داد. نشانه‏اى از استعداد زبانى ـ ادبى درخشان او اين است كه در پانزده سالگى در زبان و ادب عرب و دستور زبان و علوم بلاغى به پايه‏اى رسيد كه شرح نَظّام نيشابورى و مطوّل تفتازانى را تدريس مى‏كرد. استادان او در قمشه عبارت بوده‏اند از: 1. ملا محمدمهدى فرزانه قمشه‏اى (1302-1372 ق) (در رشته فقه، اصول و حكمت)؛ 2. حسين امين جعفرى (1295-1369 ق). سپس براى ادامه تحصيل در سطحى بالاتر به حوزه علمى اصفهان كوچيد. استادان او در حوزه علميه پيشرفته اصفهان عبارت بوده‏اند از: 3. شيخ محمدحكيم خراسانى؛ 4. آيت‏اللّه‏ شهيد مدرس. پس از يك سال اقامت در اصفهان، راهى مشهد مقدس رضوى شد و در آنجا به مدرسه معروف نوّاب راه يافت. استادان او در اين حوزه: 5. آقا بزرگ حكيم (معروف به ميرزا عسكرى شهيد)؛ 6. آيت‏اللّه‏ العظمى حاج آقا حسين قمى؛ 7. شيخ اسد اللّه‏ يزدى (در منطق، حكمت، هيئت و برخى از علوم رياضى؛ همچنين نزد او شرح فصوص قيصرى را فرا گرفت)؛ 8. حاج ملاّ محمدعلى معروف به فاضل (م 1342 ق) (در حكمت و عرفان)؛ 9. حاج شيخ حسن مشهور به فاضل برسى (در فقه و اصول)؛ 10. آيت اللّه‏ حاج ميرزا حسن فقيه سبزوارى خراسانى (م 1386 ق)؛ 11. قرآن‏شناس بزرگ و از زعماى مكتب قرآنى تفكيك، مرحوم ميرزا مهدى اصفهانى (1303-1365 ق).

حكيم الهى قمشه‏اى سپس به تهران آمد و در مدرسه سپهسالار (اينك: شهيد مطهرى) حجره گرفت و از حسن اتفاق و توفيق، بار ديگر به محضر استاد پيشينش مرحوم آيت اللّه‏ مدرس راه يافت. در اين جا در عين فراگيرى سطوح عالى‏تر اصول و فقه، به تدريس منطق و فلسفه براى طلاّب جوان‏تر اشتغال داشت.

بعدها، پس از گسترش آموزش عالى در ايران و تأسيس دانشگاه تهران، مدرسه سپهسالار به دانشكده معقول و منقول تبديل شد و شادروان الهى در اين دانشكده جديد به تدريس منطق و حكمت و ادبيات، و در دانشگاه تهران به تدريس زبان و ادبيات عربى و حكمت و فلسفه پرداخت. دانشكده معقول و منقول پيشگفته به دانشكده الهيات و معارف اسلامىتغيير هيئت داد، و او از همين دانشكده و دانشگاه، با نگارش اثرى علمى به نام توحيد هوشمندان، به اخذ درجه دكترى نايل گرديد و تا اواخر عمرش به مدت 35 سال استاد دانشگاه تهران/دانشكده الهيات بود.

بعضى از برجسته‏ترين شاگردان او: 1. آيت اللّه‏ حسن‏زاده آملى، از حكماى جليل‏القدر معاصر كه به تصريح خود جز در رشته معقول، در مجلس تفسير استاد حضور مى‏يافته است؛ 2. آيت اللّه‏ عبداللّه‏ جوادى آملى كه همچون استاد خود( مرحوم قمشه‏اى) و نيز همدرس خود (آيت اللّه‏ حسن‏زاده)، در قرآن‏شناسى و حكمت و عرفان ـ به ويژه حكمت صدرايى و عرفان محيى‏الدين ـ مقام علمى شامخى دارد؛ 3. آيت اللّه‏ حاج سيّد محمدحسن لنگرودى.

او پس از عمرى پربار و بركت در خدمت به نشر معارف قرآنى و فرهنگ اسلامى و شيعى در شب سه‏شنبه دوازدهم ربيع الثانى 1393ق (برابر با 25 ارديبهشت 1352 ش) در تهران درگذشت، و در شهر مقدس قم، در وادى السلام به خاك سپرده شد.

 

برخي آثار و تأليفات:

  1. ترجمة قرآن مجیدبه زبان فارسي.
  2. تصحيح و تحشية تفسير ابوالفتوح رازي.
  3. ترجمة كليات مفاتيح الجنان.
  4. ترجمة صحيفة كاملة سجاديه.
  5. . قصيده قرآنيه.
  6. حکمت عملی یا اخلاق مرتضوی.
  7. حکمت الهی.

نمونه متن و جلد ترجمه :

 

 

 


گالری تصاویر

 

نام و نام خانوادگي:     ناصر مكارم شيرازي

تاريخ تولد:     1347ق                     محل تولد:     شيراز

مذهب:     تشيع                                 تابعيت:     ايران

ناشر:     دارالقرآن الكريم، دفتر مطالعات تاريخ و معارف اسلامي

محل نشر:     ايران ـ تهران

اولين چاپ ترجمه:     1373ش           تاريخ ترجمه حاضر:     1378ش

روش ترجمه:     محتوا به محتوا.

 

توضيحات:

تحصيلات ابتدايي و دبيرستاني را در شيراز به پايان رساند. در حدود 14 سالگي رسماً دروس حوزوي را شروع كرد و در همان سال وارد حوزة علمية قم شد و از دروس كساني چون آيت‌الله بروجردي بهره گرفت. در سال 1369ش. رهسپار حوزة علمية نجف اشرف گرديد و در آنجا از دروس آيت‌الله سيد محسن حكيم و آقاي سيد عبدالهادي شيرازي و سيد ابوالقاسم خويي و اساتيد برجستة ديگر بهره جست و در سن 24 سالگي، موفق به اخذ اجازة اجتهاد شد. در سال 1370هـ ق به ايران بازگشت و در شهر مقدس قم به تدريس سطوح عالي و سپس خارج فقه و اصول پرداخت.

وی مؤسس نشريه علمى ـ دينى مكتب اسلام است و و طى سالهاى درازى، مدير و سردبير آن بوده است. ايشان هم ‌اكنون از مراجع تقليد جهان تشيع است.

نخستين نقد جدى و علمى بر ترجمه آیت الله مکارم شیرازی به قلم يكى از قرآن‏پژوهان، آقاى مرتضى كريمى‏نيا انجام گرفت كه گويا اصلاً و كلاًّ در هشت بخش (و احتمالاً شامل تمام 30 جزء) بوده، كه پس از نشر بخش اول آن در نشريه قرآنى بينات (سال سوم، شماره 9، بهار 1375) و بخش دوم آن در همان نشريه (سال سوم، شماره 11، پاييز 1375) به طبع رسيد و توجه محافل علمى را جلب كرد. در پاسخ اين نقد به جاى مترجم دانشور، يكى از شاگردان يا اعضاى قرآن‏پژوه دفتر ايشان به نام آقاى محمد ربّانى، تحت عنوان «جوابيه‏اى از نقد ترجمه قرآن كريم حضرت آيت‏اللّه‏ مكارم شيرازى (مُدَّظله)» پاسخى نوشت كه در همان نشريه (بينات، شماره 10، سال سوم، تابستان 1375) به طبع رسيد. معرفى و ارزيابى ديگرى از اين اثر به قلم حجه‏الاسلام محمدرضا انصارى در پرونده مربوط به اين ترجمه، در مركز ترجمه قرآن مجيد به زبانهاى خارجى نگهدارى مى‏شود.

 

برخي آثار و تأليفات:

  1. تفسير نمونه، 27 جلد.
  2. تفسير موضوعي پيام قرآن، تاكنون 12 جلد.
  3. انوار الاصول.
  4. شرح و تفسير لغات قرآن بر اساس تفسير نمونه، 4 جلد.
  5.  قرآن و آخرين پيامبر.
  6. تفسير به رأى.
  7. قرآن و حديث

 


نمونه متن و جلد ترجمه :

 

 

 

 

 

 

Back to Top

Template Design:Dima Group